ମନୁଷ୍ୟର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମନୁଷ୍ୟ ର ମୃତ ଶରୀର ର ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର କରିବା ପାଇଁ ମଣିଷ ର ଶବ କୁ ଶ୍ମଶାନ କୁ ନିଆ ଯାଇଥାଏ । ପ୍ରତ୍ଯେକ ଗ୍ରାମ ଓ ସହର ର ମାଝି ମଝିରେ ବା ଶେଷ ମୁଣ୍ଡ ରେ ଏକ ଶ୍ମଶାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥାଏ । କିନ୍ତୁ ପୁରୀରେ ଯେଉଁ ଶ୍ମଶାନ ରହିଛି ତାହାକୁ ଶ୍ମଶାନ ପରିବର୍ତ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାର ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ । ତାହାସହ ଏପରି ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ କି ଯେଉଁ ମାନଙ୍କର ଦାହ ସଂସ୍କାର ଏହି ଠାରେ ହୋଇଥାଏ ସେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ସିଧା ସ୍ଵର୍ଗ କୁ ଯାଇଥାନ୍ତି ।
ଏହି ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାର ର ଅର୍ଥ ସ୍ଵର୍ଗ କୁ ଦ୍ଵାର । ଏହା ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ପଛେ ରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାଚୀନ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ । ଅନେକ ଦିନ ତଳେ ତଳୁଛ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ସେବା ରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ବାପା ଜେଜେ ବାପା ଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଥିଲେ କି ପ୍ରତ୍ଯେକ ଦିନ ବିଭୀଷଣ ଲଙ୍କା ରୁ ଆସି ମହାପ୍ରଭୁ ଙ୍କର ରାତିରେ ଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି ।
ଏହାର ପ୍ରମାଣ ଯେ ପ୍ରତ୍ଯେକ ଦିନ ସକାଳେ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ଏକ କଳା ମଲ୍ଲି ନାମର ପୁଷ୍ପ ରହିଥାଏ । ଏହି ପୁଷ୍ପ କେବଳ ଲଙ୍କା ରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ତଳୁଛ ମହାପାତ୍ର ଙ୍କ ମନରେ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିଭୀଷଣ ଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଛା ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି କାରଣ ରୁ ସେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ରାତିରେ ମନ୍ଦିର ସମ୍ମୁଖରେ ଛିଡା ହୋଇ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କ ସେବା କରି କରି ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଦିବ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା କି ସେ ଦେବତା ମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରି ପାରୁଥିଲେ । ପ୍ରତ୍ଯେକ ଦିନ ତେତିଶି କୋଟି ଦେବୀ ଦେବତା ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିର କୁ ଭଗବାନ ଙ୍କର ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସିଥାନ୍ତି ।
ଏପରି ରେ ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିର ଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କ ସମେତ ଦେବତା ମାନେ ଆସିଥିଲେ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କର ଦର୍ଶନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେହି ସମୟରେ ତଳୁଛ ମହାପାତ୍ର ତାଙ୍କର ପିଛା କରି କରି ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ଧରି ପକାଇ ଥିଲେ ।
ଦେବତା ମାନେ ଯିବା ସମୟ ରେ ନିଜ ହାତର କଙ୍କଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । ସେମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ରୁ ସ୍ଵର୍ଗ କୁ ଯାଇଥିଲେ ଓ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ କୁ ସ୍ଵର୍ଗ ରୁ ଆସିଥିଲେ ସେହି ସ୍ଥାନ ରେ ରାଜା ସ୍ଵର୍ଗ ଦ୍ଵାର ନିର୍ମାଣ କରାଇ ଥିଲେ ।
